Stuiker wint Dutch drytool

Stuiker Jurgen Lis won vorig weekend de Dutch drytoolwedstrijd.
Hoe hij het er in de finale van af bracht kan je zien in dit filmpje!
Verslag te lezen op zijn blog.

Oktober 2012

Het is weer een hele tijd geleden dat er iets op deze blog gepost werd. Dit wil niet zeggen dat de stuikers die hele tijd hebben stilgezeten. Deze zomer is er heel wat geknald op de rotsen en sinds begin oktober zijn de trainingen terug gestart. Dit jaar hebben we enkele nieuwe stuikertjes mogen verwelkomen; Matti Buyle, Koen Peeters, Bart Raes, Johan Verbeeck en Michel De Vogel hebben zich toegevoegd aan de stuikersformatie.

Ondertussen is het seizoen van de boulderwedstrijden ook weer aangebroken. Op zes oktober was er op de Groenplaats Rocks @ Antwerpen waar een deel van de stuikers paraat stond om het beste van zichzelf te geven. Na een fijne wedstrijd eindigden vijf klimaxers in de finale. Jurgen, Wanne, Kristof, Stéphanie en Tim Goossens. Jurgen Behaalde de eerste plaats, Tim eindigde derde, Wanne en Kristof respectievelijk vierde en vijfde. Krachtpatsers Matti en Tim De Dobbeleer eindigden beiden op de 11^e plaats. Stéphanie werd mooi derde wat onmiddellijk haar eerste podiumplaats werd.

 De week erna (13 oktober) moest er weer stevig geknald worden op de eerste selectie van het BK boulder in klimzaal Blok. Naar vaste traditie waren de routes loeihard. Na drie uurtjes afzien heeft Stéphanie zich kunnen plaatsen voor de finale. Jurgen werd 7^e, Wanne 11^e en Kristof eindigde op de 12^e plaats.

Foto: Dirk Vervoort

Op 27 oktober ging in mortsel Magnesia’s Boulder Challenge door. Op het eerste zicht een klein wedstrijdje maar het werd al snel duidelijk dat er zwaar geklommen moest worden om een finaleplaats te behalen. Kristof nam als enige stuiker deel aan de wedstrijd en veroverde na vier uur zwoegen een voorlopige derde plaats, met andere woorden: de finale. De finaleroutes waren vier knappe maar redelijk lange boulders. Er ware vier finalisten: Siebe Vanhee, Robi Beiraert, Kristof en Xiao-Lin Lin. Kristof strandde uiteindelijk op een vierde plaats, Siebe ging met de eerste plaats aan de haal.

Belgisch kampioenschap senioren video's

Belgisch Kampioenschap Senioren!

Zaterdag 5 mei vond het Belgisch Kampioenschap plaats in de vernieuwde klimzaal van Louvain-la-Neuve. De zaal 'Entre Ciel et Terre' had een nieuwe wedstrijdwand alsook een mooie nieuwe isolatieruimte met een verzorgde boulderwand vol gloednieuwe grijze grepen. Niet minder dan tien klimaxers waaronder zes stuikers (Sam, David, Jurgen, Wanne, Yannick en Kristof) waren afgezakt naar de wedstrijd om hun beste prestatie neer te zetten. Zowel voor de vrouwen als de mannen was de concurrentie hoog en de routes hierdoor niet eenvoudig.

De selecties
De mannen kregen twee mooie maar stevige 8ste graads routes voorgeschoteld als selecties. Telkens bestond de route uit een relatief eenvoudige start met een zware niveauverhoging halverwege. Geen enkele top was hier dan ook te bespeuren. Alle stuikers passeerden in beide routes minstens de eerste zware passages waardoor iedereen binnen de top 20 klom! Jurgen en ik (Wanne) behaalden de finale en Sam miste deze op een haar na met zijn 9e plaats. Niet slecht op Belgisch niveau...


Finale
De finale van de mannen leek op het eerste zicht oneindig. Behalve dat de route naar boven liep, startte deze met een traversée naar rechts gevolgd door een traversée naar links, downclimb, links achter de hoek, terug naar rechts, naar links, terug downclimb, links achter de hoek, naar rechts, terug naar links achter de hoek om tenslotte met een zeer dynamische pas te eindigen. Een route van maar liefst een 70-tal bewegingen zonder enige rust.

Ik mocht als 2e een poging wagen en besliste om er een strak tempo op na te houden aangezien de route oneindig was. Op karakter verzuren van het begin tot het einde is de vertaling van het gevoel dat ik had in deze finale. Ongeveer op 3/4 van de route heeft een zeer bollige greep mij de das omgedaan. Toch heb ik een 5e plaats te pakken!

Jurgen was vlak na mij en gaf van het begin een sterke en goede indruk. Naargelang de route vorderde zag je ook bij hem enkele zeldzame grimassen verschijnen. Een overtuigende beweging naar dezelfde bol maakte dat hij deze kon fixeren. Nog enkele uitgevoerde passen hierna op puur karakter bezorgde hem een mooie 2e plaats!

Speed
Het onderdeel van het klimmen waar de gebroeders Lis de kroon spannen. Na de eerste 2 test-sessies was al duidelijk dat ze er ook dit jaar klaar voor waren. Yannick was dan ook de eerste klimmer die onder de kaap van 7 seconden dook. Jurgen volgde zijn broer om als 2e deze kaap te overschrijden.

In de afval-rondes startte Jurgen tegen Ignace Debreyne. Ondanks de sterke prestatie van Ignace was Jurgen hier een maat te sterk. Yannick kwam onmiddellijk uit tegen Nicolas Mathieu, een sterke boulderaar en speedklimmer! Een zeer spannende wedstrijd die met 0.02 seconden werd gewonnen door Nicolas.

Ook in zijn tweede kamp tegen Steve De Winne was Jurgen een maat te sterk. Nicolas gaf in zijn 2e kamp wederom een 2e sterke indruk met Sébastien Berthe te verslagen.

Een finale tussen Jurgen en Nicolas beloofde spannend te worden. Jurgen kwam met een zeer snelle start direct op voorsprong. Hij maakte het dan ook af en verlengde zo zijn titel!

8B, Check...

Na het doortrekken van de Verdon richting Siruana met Tim en de 2 Amerikanen, waren de condities perfect. Aangenaam was anders met de noorderwind, maar om te knallen was het ideaal.
Na een super-eerste dag met 7c second go, 7c en 7c+ avue, voelde ik dat de moment er was om 8b te proberen. Dag twee gaf ik dan een GO in Ramadan, een mooie lijn op de oranje steen op sector 'Siuranella Nord'.

 De route zelf bestaat uit drie crux's. De eerste en de zwaarste is op 10 meter en telde 7 bewegingen op scherpe microregletten in een lichte overhang.
Na een halve rust begint crux numero 2, bestaand uit zware overkruis naar een halve verticale bi-doigt.
Een derde crux vertrok uit een aantal slechte greepjes om dan een zijwaartse reglette tepakken te krijgen , deze fixeren, hierop bij te komen en doorsmijten naar een bak!
De uitklim van 15-tal meter was een kleine 6c waar ik zo gefocust was dat ik vergat de setjes in te klippen...
Dan volgde een groot feest: de Relais inklippen :)

Even genieten en hop naar de volgende...

Jammerlijk heb ik er geen filmpje van. Siebe heeft deze route ook geknald met hieronder de movie.


Wanne

Paasvakantie in De Verdon

Aanvankelijk gingen we met een hele bende van de klimax naar Taghia gaan tijdens de paasvakantie, maar te dure vliegtuigtickets en een gebrek aan multipitch ervaring bij velen deed ons afwijken van ons eerste plan. Uiteindelijk belanden we in de Verdon….een plek met prachtige wanden en geniale routes. Tijdens ons 2 weken durende verblijf in een comfortabel huisje konden we tussen de regenbuien door enkele klassiekers aftikken.





Ambiance, ambiance!!





Wanne Libot en David Leduc in de laatste lengte van Surveillir et Punir(7a)


Telkens als ik ergens in een gesprek” de Verdon” aanhaalde waarschuwden klimmers me voor de “old school” routes. Wat zoveel wil zeggen als hard voor de graad. De eerste multipitch die ik klom was samen met die man met het lange haar, de baard, de korte legerbroek en de onmisbare metal-thirt met opschrift “The time to strike is now : kill”. Niemand minder dan Sam Vanden driessche. Samen met hem klom ik ook 3 maand in Amerika. We zijn goed op elkaar ingespeeld en dat maakt dat het vooruit gaat. Allebei konden we redelijk vlot alle lengtes van surface : 7b(6b+obl)200m vrijklimmen. Verdon had voor de graad?…da valt precies nogal mee.





Sam ergens hogerop in surface





Du gaz en nen Tim De Dobbeleer ergens in het blauw daar beneden


De verwachte klets in ons gezicht kregen Sam en ik de dag erop. We kozen voor de 4 lentes lange route : Les fils de la terre et du vent. De eerste lengte was een 6b+ en daar konden we beiden doorcruisen. Een ander verhaal was die 2de lengte. Een 7a+ waar ik het gevecht van mijn leven moest geven. Na een stevig gevecht met bijhorende eendengeluiden en gebrul won ik het van de gravitatiekracht en kon ik de lengte vrijklimmen. Sam probeerde de 3de lengte voor te klimmen. In de topo staat die aangeduid als 7b+. Maar naar ons gevoel neigde die meer naar 7c/+. Niet alleen de passen waren stevig, ook de haken stonden op bepaalde plaatsen 8 meter uit elkaar. Op een gegeven moment durfde Sam niet meer verder en was het aan mij om eens te proberen. Maar ook bij mij was het geen succes. Uiteindelijk dropen we af. Veel airmiles verzameld, dat wel, maar de route toppen dat zat er duidelijk niet in.







Sam in 7a+


Het feit dat we er met een hele bende waren maakte het mogelijk dat er al eens van klimpartners gewisseld kon worden. Zo klom ik ook met Bart Raes. Hij had nog nooit meer dan 1 touwlengte geklommen en meestal heeft hij al schrik als hij 5 cm boven de haak staat. Een leuke uitdaging dus om samen met hem eens hoog boven de grond te hangen. De 7 lengtes lange “Phoebus” 7a(6b obl)150m leek mij ideaal om Bart een goeie multipitch ervaring te laten opdoen. De rappels die we moesten doen om tot bij het begin van de route te geraken waren hilarisch. Bart die aarzelend stap voor stap naar beneden rappelde en dan die grote angstogen die de diepte inkeken. Toen Bart bij de relais kwam kon ik mijn brede glimlach niet onderdrukken. De route op zich was echt de max, zowel Bart als ik genoten van elke pas en hoe hoger we kwamen hoe beter Bart aan de hoogte gewend geraakte. Naar het einde toe durfde hij zelfs “No Hands” aan de relais hangen:)





Bart met al wat gazzzz onder zijn gat





Bart s'amuse


De laatste route die we : Sam Vanden Driessche, David Leduc, Wanne Libot en ik deden was surveillir et punir (7a+ 120m). Je kan de Verdon Moeilijk verlaten zonder deze überklassieker geklommen te hebben. Sam en ik waren al boven en ondertussen zaten Wanne en David nog in de laatste lengte….en dat leverde enkele mooie beelden.





David in de 7a+ lengte










une mer de calcaire en 2 stuikers daar ergens bovenop







Na de Verdon besloten Wanne en ik nog efkes naar Siurana te gaan voor een kleine week. We hadden het geluk een lift te krijgen van 2 bekende Amerikaanse alpinisten. We kropen achteraan in de auto bij Mike Pennings en Jimmy Haden voor een 8 uur durende rit naar Siurana. Een inspirerende rit met verhalen over First Ascents overal ter wereld, van Patagonië tot Pakistan.


Tim

Siurana - Un rato en cada postura (Wanne)

Een relatief oude route in Siurana op sector 'Can Piqui Pugui'

8A op miniregletten met speldenkopjes van voetsteunen